Artykuły
Laser półprzewodnikowy
Wielkim wynalazkiem jest laser półprzewodnikowy, znany także pod nazwą: laser diodowy, dioda laserowa. W tego typu laserach obszarem czynnym jest półprzewodnik. Najczęstszą postacią tego lasera jest złącze typu p – n , gdzie obszar czynny jest pompowany poprzez przepływający przez złącze prąd elektryczny.Z punktu widzenia możliwości ich zastosowania w fotonie, są to lasery najbardziej perspektywiczne, bowiem mają małe wymiary, dość wysokie moce, charakteryzują się łatwością modulacji prądem sterującym o wysokiej częstotliwości, a także można tu uzyskać promieniowanie od pasma bliskiej podczerwieni, aż po skraj fioletowego pasma widzialnego.
Lasery półprzewodnikowe narodziły się w 1962 roku równocześnie aż w pięciu laboratoriach: czterech amerykańskich i jednym radzieckim. W większości ze stworzonych laserów, złącze wykonane było z arsenku galu, a tylko w jednym z fosforo – arsenku glinu.
W Polsce, pierwszy laser półprzewodnikowy wykonano w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN, w 1966 roku. Pierwsze takie lasery opierały się na strukturze homozłączowej i mogły pracować wyłącznie w niskich temperaturach.
Zaproponowanie struktury heterozłączowej w 1963 roku, doprowadziło do polepszenia sprawności emisji wymuszonej.
Lasery półprzewodnikowe są dzisiaj najczęściej wykorzystywanym rodzajem laserów, a to ze względu ma ich niewielkie rozmiary, niskie koszty produkcji i wysoką wydajność. Można je spotkać w napędach CD, DVD, Blu-ray , XDCAM, wskaxnikach laserowych, czy łączności światłowodowej.